Urodziny w Pouy (dziś: Saint-Vincent-de-Paul). Tutaj też św. Wincenty spędził dzieciństwo.

Rekonstrukcja domu, w którym urodził się św. Wincenty

Chrzcielnica w kościele parafialnym - tu św. Wincenty został ochrzczony

Sanktuarium maryjne
w Buglose.

W te okolice niejednokrotnie w dzieciństwie docierał
?w. Wincenty.

Na zdjęciu po lewej stronie - kościół w Buglose,
po prawej - figurka Matki Bożej.

Św. Wincenty rozpoczyna naukę w kolegium franciszkańskim w pobliskim mieście Dax. W tym czasie mieszka u pana Comet i jest w jego domu wychowawcą.

1596 r.

W Bidache św. Wincenty otrzymuje tonsurę (znak przynależności do stanu duchownego) i niższe święcenia.

Studia teologiczne w Saragossie i Tuluzie, zakończone uzyskaniem tytułu bakałarza teologii.

1598 r.

Śmierć Jana de Paul - ojca św. Wincentego.
?więcenia subdiakonatu i diakonatu.

1600 r.

Święcenia kapłańskie w Château l'Éveque.
Msza św. prymicyjna w Buzet.
Mianowany zostaje proboszczem w Tilh.

Kaplica

w Château l'Éveque,

w której św. Wincenty

przyjął ?więcenia

kapłańskie

Podróż św. Wincentego do Bordeaux, Tuluzy, Castres i Marsylii.
Prawdopodobnie w czasie tej podróży zostaje pochwycony przez Barbaresków i uprowadzony do niewoli w Tunisie. Przebywałby tam do roku 1607.

1608 r.

Przeprowadzka św. Wincentego do Paryża.

1609 r.

Św. Wincenty zostaje oskarżony przez sędziego de Sore o kradzież pieniędzy.
W tym samym roku poznaje de Bérulle'a.

1610 r.

Zostaje mianowany kapelanem Małgorzaty de Valois i opatem Św. Leonarda w Chaumes, gdzie pozostaje do 1616 r.

1611 r.

Odwiedza Szpital Miłosierdzia oraz poznaje teologa dręczonego pokusami przeciw wierze.

Zostaje proboszczem w podparyskiej parafii Clichy. Jest to czas trudny dla św. Wincentego, ponieważ przez okres 3-4 lat doznaje pokus przeciw wierze.

1613 r.

Zamieszkuje w domu państwa de Gondich pełniąc funkcję wychowawcy ich dzieci.

Zamek w Folleville - posiadłość państwa de Gondi

Kościół w Folleville,
gdzie św. Wincenty
wygłosił pierwsze
kazanie misyjne

Ambona w kościele w Folleville

Spowiedź wieśniaka w Gannes, który uchodził człowieka bardzo dobrego, a na łożu śmierci wyznał, że taił wiele ciężkich grzechów. W odpowiedzi na to św. Wincenty wygłasza niezwykle owocne kazanie na temat spowiedzi generalnej - tłumy ludzi przystąpiły do sakramentu pokuty. Tę chwilę uważa potem za początek istnienia Zgromadzenia Misji.
W tym samym roku zakłada pierwsze Bractwo Miłosierdzia i nadaje mu regulamin.

1618 r.

Św. Wincenty głosi kolejne misje parafialne oraz poznaje św. Franciszka Salezego.

Św. Wincenty głosi misje na galerach w Bordeaux. Następnie udaje się do Pouy i doświadcza pokusy, aby pomóc materialnie swojej rodzinie. W tym samym roku zdobywa licencjat z prawa kanonicznego.

1624 r.

Założenie kolegium Bons-Enfants, które w 1636 roku stało się seminarium duchownym odpowiadającym zaleceniom Soboru Trydenckiego. W tym samym roku św. Wincenty poznaje św. Ludwikę de Marillac.

1625 r.

Założenie Zgromadzenia Misji.

1626 r.

Zgromadzenie Misji otrzymuje zatwierdzenie arcybiskupa Paryża oraz przyjęcie pierwszych Misjonarzy.

1627 r.

Do wspólnoty zostaje przyjęty pierwszy brat-pomocnik.
Trwają zabiegi o zatwierdzenie Zgromadzenia Misji przez Stolicę Apostolską.

1628 r.

Św. Wincenty jest świadkiem w procesie beatyfikacyjnym św. Franciszka Salezego.
W tym samym roku prowadzi w Beauvais pierwsze rekolekcje dla kandydatów do święceń.

1629 r.

Do Zgromadzenia Misji zostają wprowadzone śluby święte.
Dalej rozwijają się Bractwa Miłosierdzia, które wizytuje św. Ludwika de Marillac.

1631 r.

Arcybiskup Paryża powierza św. Wincentemu prowadzenie rekolekcji dla kandydatów do święceń w swojej diecezji.
Ks. du Coudray udaje się do Rzymu celem uzyskania zatwierdzenia Zgromadzenia Misji przez Stolicę Apostolską.

Św. Wincenty obejmuje opactwo św. Łazarza - wówczas na przedmieściach Paryża.
Umiera Małgorzata Naseau - pierwsza Siostra Miłosierdzia.

1633 r.

Bulla papieska Salvatoris nostri zatwierdzająca Zgromadzenie Misji.
Założenie Konferencji Wtorkowych dla kapłanów oraz założenie Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia.

1634 r.

Założenie Stowarzyszenia Pań Miłosierdzia przy l'Hôtel-Dieu (Szpital Generalny).

L'Hôtel-Dieu -
pierwsze miejsce posługi Pań Miłosierdzia.

Utworzenie seminarium internum w Zgromadzeniu Misji.

1638 r.

Księża gromadzący się na Konferencjach Wtorkowych angażują się w prowadzenie misji - m.in. na dworze królewskim. Ponadto zapoczątkowana zostaje opieka nad podrzutkami.

1642 r.

Pierwszy Konwent Zgromadzenia Misji. Św. Wincenty chce zrezygnować z funkcji przełożonego generalnego, ale dymisja nie zostaje przyjęta.

1646 r.

Arcybiskup Paryża zatwierdza na terenie swej diecezji Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia. Misjonarze wyjeżdżają do Algierii i Irlandii.

1649 r.

Pogarsza się stan zdrowia św. Wincentego - chodzenie sprawia mu coraz większe trudności, dlatego zaczyna korzystać z powozu, który uważa za własną hańbę.

1651 r.

Drugi konwent Zgromadzenia Misji. Misjonarze udają się Polski i Szkocji.
?w. Wincenty angażuje się w walkę z jansenizmem.

1652 r.

Św. Wincenty wycofuje się z działalności w Radzie Sumienia.

Arcybiskup Paryża zatwierdza Reguły i Konstytucje Zgromadzenia Misji. Św. Wincenty wręczył je Misjonarzom w 1658 r., po czym wyjaśnia je podczas konferencji.

1655 r.

Papieskie breve Ex commissa nobis zatwierdza śluby Zgromadzenia Misji.
Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia uzyskuje zatwierdzenie kardynała Retza.

1657 r.

Zatwierdzenie królewskie Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia.

Kaplica Domu Macierzystego w Paryżu - miejsce, gdzie złożone jest ciało św. Wincentego

Postępuje choroba św. Wincentego - nie może już opuszczać opactwa Św. Łazarza. Zdając sobie sprawę z tego, że zbliża się jego śmierć żegna się z państwem de Gondi i jako swojego następcę na stanowisku przełożonego generalnego proponuje ks. Alméras.
Breve Alias nos dotyczące ślubu ubóstwa w Zgromadzeniu Misji.

1660 r.

Św. Wincenty jest unieruchomiony w swoim mieszkaniu.
Jest to także rok śmierci najbliższych współpracowników (ks. Portail, św. Ludwiki de Marillac) i samego św. Wincentego - umiera 27 września.